امروز، مادرم مرد . شاید هم دیروز ، نمی دانم . تلگرافی به این مضمون از نوانخانه دریافت داشته ام : مادر درگذشت ، تدفین فردا . تقدیم احترامات . از این تلگراف چیزی نفهمیدم شاید این واقعه دیروز اتفاق افتاده است .
نوانخانه پیران در مارانگو ، هشتاد کیلومتری الجزیره است . سر ساعت دو ، اتوبوس خواهم گرفت و بعد از ظهر خواهم رسید . بدین ترتیب می توانم شب را بیدار بمانم و فردا عصر مراجعت کنم . از رئیسم دو روز مرخصی تقاضا کردم که به علت چنین پیشامدی نتوانست آنرا رد کند . با وجود این خشنود نبود . حتی به او گفتم : این امر تقصیر من نیست . جوابی نداد. آنگاه فکر کردم که نبایستی این جمله را گفته باشم . من نمی بایست معذرت می خواستم . وانگهی وظیفه او بود که به من تسلیت بگوید ...