داستان پردازان خوش سخن و افسانه سرایان کهن چین چنین آورده اند ( اما خدا دانا تر است ) که روز و روزگاری در زمان های بسیار قدیم پادشاهی از پادشاهان ایرانی و از خانواده ساسانی در هندوستان و چین فرمانروا بود که دو پسر داشت . یکی بزرگ تر و دیگری کوچک تر و هر دو شهسوارانی دلیر و یکه تازانی شیر گیر . اما برادر بزرگ تر چابک سوار تر بود و به دادگری و مردم پروری ، زبانزد همگان و نامش شهریار پادشاه سرزمین نیمروز . برادر کوچک تر شاه زمان پادشاه سمرقند ایران بود و هر دو بیست سالی می شد که بر کشور خود فرمانروا و در زندگی خود کامروا بودند و در این همه سال پیوسته در کار کشور داری بودند تا اینکه یک روز شهریار دلتنگ برادر شد و ...